Jackpot w wysokości 100 mln USD po opodatkowaniu: Nowy Jork kontra Teksas
Podatek stanowy
Z jackpota w wysokości 100 000 000 USD o wartości gotówkowej 45 000 000 USD osoba rozliczająca się indywidualnie zachowuje około $28 400 000 z kwoty jednorazowej w Teksasie oraz $23 711 158 w Nowym Jorku; przy 30 płatnościach w ramach renty okresowej jest to odpowiednio $64 499 992 oraz $55 836 426.
- $28 400 000zachowana kwota jednorazowa, Teksas
- $23 711 158zachowana kwota jednorazowa, Nowy Jork
Różnice w kwocie jednorazowej
Poniższa tabela przedstawia kwotę netto pozostałą po wyborze opcji wypłaty gotówkowej. Wyniki dla Teksasu są wyższe, ponieważ stan ten nie nakłada podatku dochodowego na te wygrane. W Nowym Jorku stosuje się zarówno stawki federalne, jak i stanowe, co obniża końcową kwotę. Różnica wynika wyłącznie ze struktury opodatkowania na poziomie stanowym. Czytelnicy powinni zwrócić uwagę na różnicę między kolumnami, aby zrozumieć bezpośredni wpływ miejsca zamieszkania na dużą wypłatę. Niniejsze porównanie izoluje efekt opodatkowania stanowego bez uwzględniania zwrotów z inwestycji ani wartości pieniądza w czasie. Skorzystaj z kalkulatora podatku od wygranych, aby zweryfikować te szacunki dla swojej konkretnej sytuacji.
| Po podatku federalnym i stanowym | Texas | Nowy Jork |
|---|---|---|
| Kwota jednorazowa | 28 400 000 | 23 711 158 |
| Renta okresowa, suma 30 płatności | 64 499 992 | 55 836 426 |
Łączne płatności z tytułu renty okresowej
W przypadku trzydziestu rocznych płatności łączna kwota zachowana w Teksasie przewyższa łączną kwotę zachowaną w Nowym Jorku. Powyższa tabela odzwierciedla tę skumulowaną różnicę w całym harmonogramie płatności. Każda roczna rata podlega tym samym zasadom podatkowym co kwota jednorazowa. Łączny efekt corocznego opodatkowania w Nowym Jorku tworzy z czasem większą różnicę w porównaniu z jednorazową wypłatą. Mieszkańcy Teksasu zachowują więcej z każdej płatności, ponieważ brak podatku stanowego nie obniża rocznej kwoty.
Podatek miejski i wpływ przedziałów skali podatkowej
Mieszkańcy Nowego Jorku płacą dodatkowy podatek miejski, który nie jest uwzględniony w powyższych danych. To dodatkowo obniża kwotę netto dla osób mieszkających w granicach miasta. Nowy Jork dostosowuje również sposób stosowania niższych przedziałów skali podatkowej do wysokich dochodów, co faktycznie podnosi rzeczywistą stawkę podatku. Stan ten odzyskuje korzyści z niższych przedziałów skali podatkowej wraz ze wzrostem dochodu. W konsekwencji efektywna stawka podatku od dużych wygranych jest wyższa niż sugerowałaby to sama stawka krańcowa. Czynniki te wyjaśniają, dlaczego wyniki dla Nowego Jorku są niższe niż dla Teksasu.
Pytania
Dlaczego w Teksasie zostaje więcej?
W Teksasie nie pobiera się podatku dochodowego od osób fizycznych na poziomie stanowym. Cała kwota po odliczeniu podatku federalnego pozostaje u zwycięzcy. W Nowym Jorku naliczane są dodatkowe podatki stanowe, co obniża końcową kwotę netto.
Czy podatek miejski obowiązuje wszędzie?
Nie. Dodatkowy podatek miejski płacą wyłącznie mieszkańcy Nowego Jorku. Mieszkańcy pozostałej części stanu płacą jedynie podatek stanowy uwzględniony w kalkulacjach.
Jak przedziały skali podatkowej wpływają na wysokie dochody?
Nowy Jork dostosowuje korzyści wynikające z niższych przedziałów skali podatkowej dla osób o wysokich dochodach. Powoduje to wzrost efektywnej stawki podatku od dużych wygranych. W rezultacie całkowite obciążenie podatkowe jest wyższe, niż wynikałoby to z prostych stawek krańcowych.
Wszystkie dane na tej stronie są obliczane przez kod na podstawie progów podatkowych na rok 2026 dla poziomu federalnego i stanowego, zastosowanych przedział po przedziale, i sprawdzane względem tabeli skumulowanej. Zobacz metodologię.